Son yıllarda yeni bir meslek türedi...

Eline bir kamera, yanına bir mikrofon alan, birkaç kişilik ekip kuran herkes kendini "iyilik elçisi" ilan etmeye başladı. Özellikle sosyal medyada izlenme uğruna çekilen yardım videoları artık o kadar çoğaldı ki, gerçek ihtiyaç sahipleri mi konuşuluyor, yoksa fenomenlerin reklamı mı yapılıyor, ayırt etmek zorlaştı.

Kayseri'de de bu tür hesapların sayısı her geçen gün artıyor.

Bir bakıyorsunuz bir aileye erzak dağıtılıyor, ardından kameraya dönülüyor. Başka bir videoda ihtiyaç sahibi olduğu söylenen bir vatandaşın evi baştan aşağı yenileniyor. Kimisine otomobil alınıyor, kimisine düğün yapılıyor, kimisine nakit para dağıtılıyor...

İnsan ister istemez soruyor:

Bu kadar para nereden geliyor?

Eğer bu paralar bağış ise kim denetliyor?

Eğer sosyal medya geliriyse vergisi ödeniyor mu?

Yapılan harcamalar kayıt altında mı?

Bu yardımların mali kaynağı inceleniyor mu?

Devlet bugün esnafı, sanayiciyi, şirketleri, internet üzerinden satış yapanları, hatta sosyal medya gelirlerini bile denetliyor. Peki milyonlarca liralık yardım organizasyonları düzenleyen, bunları profesyonel prodüksiyonlarla yayınlayan sosyal medya fenomenleri aynı hassasiyetle denetleniyor mu?

Burada kimseyi suçlamıyoruz.

Ancak şeffaflık herkes için geçerli olmalıdır.

Yardım yapmak elbette takdir edilecek bir davranıştır. Fakat yardım adı altında oluşan ekonomik hareketlilik de kamu otoritesinin denetimine açık olmalıdır. Çünkü ortada para vardır. Büyük paralar...

Bir başka rahatsız edici konu ise yardımın adeta gösteriye dönüşmesidir.

Bizim kültürümüzde, inancımızda ve geleneklerimizde yıllardır söylenen çok güzel bir söz vardır:

"Bir elin verdiğini diğer el görmemeli."

Bugün ise tam tersini yaşıyoruz.

Yardım yapılmadan önce kamera açılıyor.

Drone hazırlanıyor.

Kurgu yapılıyor.

Müzikler ekleniyor.

Duygusal montajlarla milyonlarca izlenme elde ediliyor.

Sonra reklam gelirleri...

Sonra sponsorlar...

Sonra yeni takipçiler...

Acaba burada gerçekten ihtiyaç sahibi mi kazanıyor, yoksa yardım görüntülerinden oluşturulan sosyal medya ekonomisi mi?

İşte asıl sorgulanması gereken konu budur.

Kayseri gibi yardımseverliğiyle tanınan bir şehirde bile artık bu tarz içerik üreticilerinin hızla çoğalması düşündürücüdür. Yardım etmek yarışa dönüşmemelidir. İnsanların mahremiyeti birkaç dakikalık videolar uğruna milyonların önüne serilmemelidir.

Devletin bu alanda yeni bir düzenleme yapması gerektiğine inanıyorum.

Bağış toplayanlar...

Sosyal medya üzerinden yardım kampanyaları düzenleyenler...

Milyonlarca liralık yardımlar yaptığını açıklayan fenomenler...

Gelir kaynaklarını, bağış süreçlerini ve vergi yükümlülüklerini şeffaf biçimde ortaya koymalıdır.

Çünkü güven, denetimle güçlenir.

Gerçek yardımın reklama ihtiyacı yoktur.

Gerçek iyilik alkış beklemez.

Ve unutulmamalıdır ki; vicdanın kamerası olmaz.

Kalın Sağlıcakla...