Erciyes Üniversitesi'nde rektörlük yarışı için artık son viraja girildi. Başvurular tamamlanırken kulislerde birçok isim konuşuluyor. Mevcut Rektör Prof. Dr. Fatih Altun, Prof. Dr. Osman Sönmez, Prof. Dr. Hüseyin Per, Prof. Dr. Musa Karakükcü, Prof. Dr. Emine Alp Meşe ve Prof. Dr. Ali Ramazan Benli'nin başvuru yaptığı ya da yaptığı konuşuluyor. Daha önce isimleri gündeme gelen Prof. Dr. Fatih Horozoğlu, Prof. Dr. Hakan Aydın ve Prof. Dr. Cemal Alper Kemaloğlu da kamuoyunda rektör adaylığı için konuşulan isimler arasında yer aldı.
Öncelikle şunu ifade etmek isterim ki; bu isimlerin tamamı akademik kariyerleriyle, mesleki birikimleriyle ve bugüne kadar yaptıkları çalışmalarla kamuoyunun yakından tanıdığı isimlerdir. Hiç kimsenin kişiliği ya da akademik geçmişi üzerinden bir değerlendirme yapmak doğru olmaz.
Ancak mesele isim meselesi değildir.
Mesele, Erciyes Üniversitesi'nin bugün geldiği noktadır.
Bir zamanlar Türkiye'nin en saygın üniversiteleri arasında gösterilen, bilimsel çalışmalarıyla örnek gösterilen Erciyes Üniversitesi'nin bugün özellikle sağlık alanındaki görüntüsü ne yazık ki iç açıcı değildir.
Bunu söylemekten kimsenin rahatsız olmaması gerekir.
Çünkü gerçekler ortadadır.
Özellikle Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nin fiziki durumu artık yıllardır konuşulan ama çözülemeyen bir sorun haline gelmiştir. Binanın birçok bölümü çağın gerisinde kalmış durumda. Hastaların bekleme alanlarından servislerine, polikliniklerinden ortak kullanım alanlarına kadar birçok noktada ciddi yenileme ihtiyacı bulunmaktadır.
Üstelik bu tablo sadece vatandaşların değil, sağlık çalışanlarının ve akademisyenlerin de uzun zamandır dile getirdiği bir gerçektir.
Bugün Kayseri gibi sağlıkta bölgenin merkezi olan bir şehirde, Erciyes Üniversitesi Hastanesi'nin hak ettiği noktada olduğunu söylemek ne yazık ki mümkün değildir.
Bunun yanında üniversite içerisinde yıllardır konuşulan ancak bir türlü üzerine gidilmeyen birçok konu da bulunmaktadır.
Bazı iddialar...
Bazı tartışmalar...
Bazı yönetimsel problemler...
Ne hikmetse konuşuluyor ama sonuç alınamıyor.
Üzeri örtülüyor.
Gündem değişiyor.
Ama sorunlar yerinde durmaya devam ediyor.
İşte bu yüzden kim rektör olursa olsun öncelikle geçmişle yüzleşmek zorundadır.
Sadece yeni projeler açıklamak yetmez.
Önce mevcut sorunları kabul etmek gerekir.
Yanlış yapılan uygulamalar varsa düzeltilmeli...
Hatalı yönetim anlayışları varsa değiştirilmeli...
Liyakat konusunda eleştiriler varsa bunlar görmezden gelinmemeli...
Üniversitenin kurumsal hafızasına zarar veren uygulamalar varsa cesaretle üzerine gidilmelidir.
Erciyes Üniversitesi'nin yeniden eski saygın günlerine dönmesi sadece yeni binalar yapmakla olmaz.
Adaletli bir yönetim anlayışı...
Şeffaflık...
Hesap verebilirlik...
Akademisyenlerin fikirlerini özgürce ifade edebildiği bir üniversite ortamı...
Ve en önemlisi, sorunları halının altına süpürmeyen bir yönetim anlayışı gerekir.
Yeni rektör kim olursa olsun, koltuğa oturduğu ilk günden itibaren makamın verdiği güçle değil, sorumluluğun ağırlığıyla hareket etmelidir.
Çünkü bugün Erciyes Üniversitesi'nin ihtiyacı sadece yeni bir rektör değildir.
Yeni bir bakış açısıdır.
Yeni bir vizyondur.
Ve yıllardır konuşulup çözülemeyen sorunları çözebilecek cesur bir yönetim anlayışıdır.
Kayseri bunu hak ediyor.
Erciyes Üniversitesi bunu hak ediyor.
En önemlisi de bu üniversitenin öğrencileri, akademisyenleri, sağlık çalışanları ve her gün kapısından içeri giren binlerce hasta bunu fazlasıyla hak ediyor.
Kalın Sağllıcakla...
Yorum Yazın