Bu dosyanın peşine düştüğüm ilk günü dün gibi hatırlıyorum.

Karşımda, yoğun bakımda yaşam mücadelesi verdikten sonra adına kanser ilaçları yazıldığını öğrenen Cafer Bıyıklı vardı.

İlaçlar kendisine ulaşmamıştı.

Kendisi tarafından teslim alınmamıştı.

Ama SGK kayıtlarına göre ilaçlar onun adına yazılmış ve alınmış görünüyordu.

Bana geldiğinde söylediği tek bir cümle vardı:

“Yusuf Bey, benim başıma geleni araştırın.”

Araştırdık…

Gastepress.com’da haberleri yayımladık. Savcılık harekete geçti. Kayseri İl Emniyet Müdürlüğü KOM Şube Müdürlüğü üç ay boyunca teknik ve fiziki takip yaptı.

Ardından eczacıların, eczane kalfalarının ve ecza deposu çalışanlarının da aralarında bulunduğu 12 kişi gözaltına alındı.

İlk etapta üç kalfa tutuklandı.

Sonrasında bir eczacı da tutuklandı.

Mahkemenin ilk duruşmasında ise tutuklu sanıkların tamamı adli kontrol ve yurt dışına çıkış yasağı uygulanarak tahliye edildi.

Bugün geldiğimiz noktada bu büyük dosyada tutuklu kimse yok!

Peki ortadaki kamu zararı ne kadar?

Emniyetin operasyonun ardından açıkladığı rakam tam 88 milyon 591 bin lira!

Yanlış okumadınız…

Devletin iddiasına göre yaklaşık 88,5 milyon liralık bir kamu zararı var. Hastaların adına yazılan ancak hastalara ulaşmadığı öne sürülen milyonlarca liralık ilaç var.

Ama şu anda tutuklu yok.

Eczacılar hayatına devam ediyor.

Kalfalar hayatına devam ediyor.

İmzaları reçetelerde ve usulsüz hazırlandığı iddia edilen sağlık raporlarında bulunan doktorlar görevlerine devam ediyor.

Doktorların e-imzalarını bilgileri dışında kullandığı iddia edilen sekreter ise Erciyes Üniversitesi Hastanesi’nde başka bir birimde çalışmaya devam ediyor.

Yahu insan ister istemez soruyor:

Bu kadar büyük kamu zararı nasıl oluştu?

Hastaların adına yazılan fakat kendilerine ulaşmadığı belirlenen ilaçlar nereye gitti?

Bu ilaçları kim teslim aldı?

Kim reçete oluşturdu?

Kim rapor hazırladı?

Kim doktorların e-imzalarını kullandı?

Kim sisteme giriş yaptı?

Kim bu zincirin kurulmasını sağladı?

Ve en önemlisi…

Bu soruların cevaplandırılması için hazırlanan rapor neden hâlâ mahkemeye gönderilmiyor?

Bu rapor dosyanın kilididir

Mahkeme aylardır Erciyes Üniversitesi’nden aynı raporu bekliyor.

Bu sıradan bir yazışma değildir.

Bu rapor, dosyanın belki de en önemli delillerinden biridir.

Çünkü hem reçetelerde hem de usulsüz hazırlandığı iddia edilen sağlık raporlarında doktorların imzaları bulunuyor.

Doktorlar ise bu reçeteleri ve raporları kendilerinin hazırlamadığını, e-imzalarının bilgileri dışında sekreter ve bazı hastane çalışanları tarafından kullanıldığını öne sürüyor.

Üniversitenin YÖK denetiminde hazırladığı belirtilen dosyada doktorların, sekreterlerin ve hemşirelerin ifadelerinin bulunduğu biliniyor.

Yani mahkemenin beklediği rapor geldiğinde şu soruların cevapları ortaya çıkabilir:

Doktorların e-imzaları gerçekten bilgileri dışında mı kullanıldı?

Eğer kullanıldıysa bunu kim yaptı?

E-imzalar nasıl ve neden başkalarının kullanımına bırakıldı?

Usulsüz olduğu iddia edilen sağlık raporları kimler tarafından hazırlandı?

Doktorların bu işlemlerden haberi var mıydı?

Eğer yoksa neden e-imza güvenliği sağlanmadı?

Erciyes Üniversitesi’nin ön inceleme dosyasında dekanlığın, doktorların e-imzalarını bu şekilde kullandırmasının suç oluşturabileceğine dikkat çektiği ifade ediliyor.

Peki buna rağmen neden hâlâ kapsamlı bir soruşturma başlatılmadı?

Neden adı geçen doktorlarla ilgili süreç ilerlemiyor?

Neden üniversite yönetimi mahkemenin istediği raporu zamanında göndermiyor?

İkinci duruşmada da rapor yoktu

Davanın ikinci duruşmasında da mahkeme salonundaydım.

Gözümle gördüm, kulağımla dinledim.

Beklenen rapor yine gelmemişti.

Mahkeme bir kez daha Erciyes Üniversitesi’ne müzekkere yazılmasına karar verdi.

Dosya üçüncü duruşma için kasım ayına ertelendi.

Şimdi herkes aynı sorunun cevabını bekliyor:

Rapor kasım ayındaki duruşmaya yetişecek mi?

Yoksa yine “hazırlanıyor” denilerek dosya aylarca bekletilecek mi?

Bu raporun hazırlanması neden bu kadar uzun sürüyor?

Eksik olan nedir?

Hangi ifade alınamadı?

Hangi belgeye ulaşılamadı?

Üniversitenin önünde nasıl bir engel var?

Yoksa dosyanın uzaması özellikle birilerinin işine mi geliyor?

Bunları sormak zorundayım.

Çünkü burada birkaç bin liralık basit bir usulsüzlükten bahsetmiyoruz.

Ortada 88 milyon 591 bin liralık kamu zararı iddiası var!

İnsanların hastalıkları üzerinden yazılan ilaçlar var.

Yoğun bakımda yaşam mücadelesi veren hastaların adına düzenlenen reçeteler var.

Üstelik Cafer Bıyıklı dışında aynı yöntemle adına ilaç yazıldığı tespit edilen 10 hastanın tamamı bugün hayatta değil.

Eğer Cafer Bıyıklı da hayatını kaybetmiş olsaydı belki bu dosya hiç açılmayacaktı.

Belki bu sistem hiçbir zaman ortaya çıkarılamayacaktı.

Tahliyelerden sonra geriye hangi cevap kaldı?

Tutukluluk bir ceza değildir, tedbirdir. Masumiyet karinesi herkes için geçerlidir.

Bunu biliyorum.

Kimseyi mahkeme kararı olmadan suçlu ilan etmiyorum.

Ancak masumiyet karinesi, kamu kurumlarının susma ve dosyayı geciktirme hakkı olduğu anlamına gelmez.

Dosyaya yansıyan teknik takip konuşmaları var.

Kalfaların kendi aralarındaki konuşmaları var.

Bir eczacının kalfalarla yaptığı dikkat çekici görüşmeler var.

Yaklaşık 700 bin liralık banka hareketleri var.

Bazı dekontların açıklama kısmında “İlaç”, bazılarında ise “Aracılık” ifadeleri bulunuyor.

Mahkeme bunları sorduğunda “Üzerinden zaman geçti, hatırlamıyorum” şeklinde cevaplar veriliyor.

Bütün bunlar dosyada bulunurken kamuoyunun soru sorması kadar doğal ne olabilir?

Kalfalar nasıl tahliye edildi?

Eczacı hangi değerlendirmeyle tahliye edildi?

Teknik takipte geçen açık konuşmalar nasıl değerlendirildi?

İmzaların asıl sahipleri olan doktorlarla ilgili hangi işlem yapıldı?

Doktorların suçladığı sekreterle ilgili neden hâlâ ciddi bir idari süreç yürütülmüyor?

Elbette bu soruların hukuki cevabını mahkeme verecek.

Ama mahkemenin bu cevabı verebilmesi için önce üniversitenin elindeki raporun dosyaya girmesi gerekmiyor mu?

Doktorlar neden susuyor?

İlk haberimizi hazırlarken hastanın doktoru Prof. Dr. Ali Ünal ile telefonda görüşmüştüm.

Bana açıkça şunları söyledi:

“İmzalarımızı sekreterimiz kullanmış. İlaçları o yazmış. Bizim bilgimiz dışında gerçekleşmiş. Biz de şikâyetçi olacağız.”

Bu açıklama son derece önemliydi.

Çünkü doktor gerçekten e-imzasının bilgisi dışında kullanıldığını söylüyorsa burada yalnızca bir disiplin suçu değil, çok ciddi bir adli mesele vardır.

O zaman soruyorum:

Doktorlar kendi e-imzalarını kullandığını söyledikleri kişiler hakkında neden sonuna kadar mücadele etmiyor?

Neden üniversite yönetimine baskı yaparak soruşturmanın tamamlanmasını istemiyor?

Neden kamuoyuna çıkıp açık bir açıklama yapmıyor?

Neden “Bizim imzalarımız kullanıldı, biz de mağduruz” demiyor?

Gazeteciye dava açmak kolay…

Haberi yapanı susturmaya çalışmak kolay…

Peki kendi e-imzanızın kullanıldığı iddiasının üzerine gitmek neden bu kadar zor?

Gazeteciye dava açınca o reçeteler ortadan mı kalkıyor?

Hastalara ulaşmadığı iddia edilen ilaçlar bulunmuş mu oluyor?

88,5 milyon liralık kamu zararının hesabı verilmiş mi oluyor?

Gerçekler değişiyor mu?

Hayır!

Devlete bu zarar nasıl verildi?

Benim asıl sorduğum soru budur.

Devlete 88 milyon 591 bin liralık zarar nasıl verildi?

Bu ilaçlar hangi reçetelerle alındı?

Kimler teslim etti?

Kimler teslim aldı?

Paralar kimlerin hesabına gitti?

Sistemdeki raporları ve reçeteleri kim hazırladı?

Bu zincirin hastane içerisindeki ayağı kimlerden oluşuyor?

Sadece kalfalar, eczacılar ve ecza deposu çalışanlarıyla böyle bir sistem kurulabilir mi?

Doktorların e-imzaları kullanılmadan bu reçeteler sisteme nasıl girilebilir?

Doktorların bilgisi yoksa hastanenin e-imza güvenliği nasıl bu kadar kolay aşılmıştır?

Bilgileri varsa neden hâlâ haklarında işlem yapılmamaktadır?

Bu sorular cevapsız bırakılarak dosya aydınlatılamaz.

Erciyes Üniversitesi artık kamuoyuna açık ve net bir açıklama yapmak zorundadır.

Rapor hazırlandı mı?

Hazırlandıysa neden mahkemeye gönderilmedi?

Hazırlanmadıysa neden hazırlanmadı?

Kim ya da kimler bu süreci geciktiriyor?

Mahkemenin talebine rağmen raporun gönderilmemesinin idari bir sorumluluğu yok mu?

Kasım ayındaki duruşmada da aynı tabloyla karşılaşırsak bunun açıklaması ne olacak?

Artık “inceleme sürüyor” cümlesinin arkasına sığınılamaz.

Çünkü geçen her gün şüpheleri büyütüyor.

Bu dosyada hastalar konuştu.

Sanıklar konuştu.

Eczacılar konuştu.

Emniyet konuştu.

Savcılık konuştu.

Mahkeme konuştu.

Ama Erciyes Üniversitesi hâlâ susuyor.

Şimdi sıra üniversitede!

Raporu mahkemeye gönderin.

Doktorların e-imzalarının kimler tarafından ve nasıl kullanıldığını açıklayın.

Hastalara ulaşmayan ilaçların akıbetini ortaya çıkarın.

88,5 milyon liralık kamu zararının hesabını sorun.

Çünkü bu dosya ertelendikçe gerçekler ortadan kalkmıyor.

Tam tersine, kamuoyundaki şüphe daha da büyüyor.

Ben bu dosyanın peşini ilk günden beri bırakmadım.

Bundan sonra da bırakmayacağım.

Kim rahatsız olursa olsun…

Kim dava açarsa açsın…

Gerçek bütün yönleriyle ortaya çıkıncaya, hastalara gitmeyen ilaçların nerede olduğu bulununcaya ve devletin uğradığı zararın hesabı soruluncaya kadar yazmaya, sormaya ve bu davayı mahkeme salonunda takip etmeye devam edeceğim.

Çünkü mesele yalnızca bir reçete meselesi değildir.

Mesele devletin parasıdır.

Mesele hastaların hakkıdır.

Mesele sağlık sistemine duyulan güvendir.

Ve şimdi soruyu bir kez daha Erciyes Üniversitesi yönetimine yöneltiyorum:

88,5 milyon liralık bu dosyada neyi bekliyorsunuz?

Kalın Sağlıcakla...