Kayseri’de fabrikalar üretimi durduruyor, işçiler evlerine gönderiliyor, esnaf kan ağlıyor…

Çarşıda alışveriş yok, sanayicide umut yok, vatandaşın cebinde para yok. Kiralar, enerji maliyetleri, ham madde fiyatları ve vergiler her geçen gün artarken kazançlar yerinde sayıyor. Çekini, senedini ödeyemeyen esnaf kepenk kapatmanın eşiğine geliyor.

Ama şehir susuyor!

Kayseri’de bir Allah’ın kulu çıkıp da yüksek sesle, “Bu şehrin ekonomisine ne oluyor?” diye sormuyor.

Yıllarca Anadolu’nun üretim üssü olmakla övündük. “Kayseri modeli” dedik, sanayicimizin girişimciliğini anlattık. Bugün ise köklü fabrikalar üretimi durduruyor, bazı işletmeler küçülüyor, işçiler işsiz kalıyor. Esnaf siftah yapamadan dükkânını kapatıyor.

Peki, nerede bu şehrin milletvekilleri?

Nerede belediye başkanları?

Nerede ticaret ve sanayi odaları?

Nerede Kayseri’nin meseleleri konuşulurken en ön sırada görünmekten hoşlananlar?

Fotoğraf çekilmek, plaket vermek ve süslü konuşmalar yapmak kolaydır. Asıl mesele, fabrika kapısına kilit vurulurken o kapının önünde durabilmektir. Asıl mesele, evine ekmek götüremeyen işçinin ve kirasını ödeyemeyen esnafın yanında olabilmektir.

Ticaret Bakanı Kayseri’ye Geldi, Peki Önüne Hangi Dosya Konuldu?

Ticaret Bakanı Kayseri’ye geliyor…

Merak ediyorum: Bakan’ın önüne Kayseri ekonomisinin gerçek durumunu anlatan hangi dosya konuldu?

Kapanan ve üretimini durduran fabrikalar anlatıldı mı?

İşsiz kalma korkusu yaşayan emekçilerden söz edildi mi?

Borç batağındaki esnafın, yüksek faiz altında ezilen sanayicinin, artan maliyetler nedeniyle ayakta duramayan küçük işletmelerin sorunları Bakan’a açıkça aktarıldı mı?

Orta Anadolu Mensucat’ın üretimi durdurması masaya yatırıldı mı?

Yoksa yine başarı hikâyeleri anlatılıp birkaç ziyaret, toplantı ve hatıra fotoğrafıyla program tamamlandı mı?

Kayseri’nin bugün ihtiyacı pembe tablolara değil, acı gerçeklerin açıkça konuşulmasına vardır.

Sayın Bakan’a kaç fabrikanın üretimi durdurduğu, kaç işletmenin küçülmeye gittiği, kaç işçinin işini kaybettiği ve kaç esnafın kepenk kapattığına ilişkin kapsamlı bir rapor sunuldu mu?

Sunulmadıysa neden sunulmadı?

Sunulduysa Bakan’dan hangi çözüm ve destek talep edildi?

Kayseri kamuoyunun bunları bilmek hakkıdır.

Bu Şehir Sadece Rakam Değildir

Ekonomik kriz yalnızca bilançolarda görülen bir rakam değildir.

Kapanan her fabrikanın arkasında yüzlerce aile vardır. Kepenk indiren her dükkânın arkasında yılların emeği vardır. Ödenemeyen her borcun, karşılıksız kalan her çekin ve işsiz kalan her insanın arkasında sessizce büyüyen bir dram vardır.

Bugün Kayseri’de insanlar geleceğe güvenle bakamıyor. Gençler iş bulamıyor, çalışanlar işini kaybetmekten korkuyor. Emekliler temel ihtiyaçlarını karşılayamıyor. Esnaf sabah dükkânını dua ederek açıyor, akşam siftah yapamadan kapatıyor.

Bütün bunlar yaşanırken şehri temsil edenlerin sessiz kalması kabul edilemez.

Kayseri sahipsiz değildir!

Bu şehir birkaç toplantıyla, birkaç protokol cümlesiyle ve sosyal medya paylaşımıyla yönetilemez. Kayseri’nin ekonomik sorunları artık ertelenemez, üzeri örtülemez ve görmezden gelinemez.

Milletvekilleri, belediye başkanları, oda yöneticileri ve bu şehrin ekonomik karar mekanizmalarında bulunan herkes çıkıp açıkça konuşmalıdır:

Kayseri ekonomisi nereye gidiyor?

Kapanan fabrikalar için hangi girişimlerde bulunuldu?

Esnafın ayakta kalması için hangi destekler istendi?

İşsizliğin büyümemesi için nasıl bir yol haritası hazırlandı?

Ticaret Bakanı’nın önüne hangi dosya konuldu ve Kayseri adına ne talep edildi?

Artık nutuk değil, cevap istiyoruz.

Çünkü fabrikaların makineleri sustuğunda yalnızca üretim durmaz; bir şehrin umudu da susar.

Esnaf kepenk kapattığında yalnızca bir dükkân kapanmaz; bir ailenin geleceği kararır.

Kayseri’nin ekonomisi alarm veriyor. Bu şehir daha fazla susamaz!

Yetkililer ya bu gidişata müdahale edecek ya da Kayseri’nin göz göre göre ekonomik çöküşüne seyirci kalmanın sorumluluğunu taşıyacaktır.

Şimdi çıkıp konuşma zamanıdır.

Şimdi Kayseri’ye sahip çıkma zamanıdır.

Kalın Sağlıcakla...