Aylardır aynı dosyayı yazıyorum.

Aylardır aynı soruları soruyorum.

Karşımızda birkaç bin liralık basit bir usulsüzlük iddiası yok. Emniyet tarafından açıklanan tam 88 milyon 591 bin liralık kamu zararı iddiası var!

Hastaların adına yazılan ancak hastalara ulaşmadığı öne sürülen milyonlarca liralık kanser ilaçları var.

Yoğun bakımda yaşam mücadelesi veren insanların adına düzenlendiği iddia edilen reçeteler ve sağlık raporları var.

Bu reçete ve raporlarda Prof. Dr. Ali Ünal, Dr. Neslihan Mandacı Şanlı ve Dr. Muzaffer Keklik’in imzaları bulunuyor.

Doktorlar ise bu işlemlerden haberlerinin olmadığını, elektronik imzalarının sekreter M.Ç. tarafından bilgileri dışında kullanıldığını iddia ediyor.

Buraya kadar anlaşıldı mı?

İddianız şu:

“Biz yapmadık, sekreter elektronik imzalarımızı kullandı.”

Peki sayın hocalar, madem elektronik imzalarınız bilgilerinizi dışında kullanıldı, aylardır M.Ç. hakkında neden tek bir ciddi adım attığınızı göremiyoruz?

Hangi savcılığa suç duyurusunda bulundunuz?

Erciyes Üniversitesi yönetimine hangi dilekçeyi verdiniz?

Hangi idari soruşturmanın sonuna kadar takipçisi oldunuz?

Elektronik imzanızı kullandığını iddia ettiğiniz sekreter hastanede başka bir birimde çalışmaya devam ederken neden sessiz kaldınız?

Yoksa gücünüz yalnızca gazetecilere mi yetiyor?

M.Ç. hakkında harekete geçmek zor…

Gazeteci Yusuf Ağaşe’ye ve Gazeteci Yavuz Yıkılmaz’a tazminat davası açmak kolay, öyle mi?

Yok öyle sayın hocalar!

O reçeteleri ben yazmadım!

Ben gazeteciyim.

Ben o sağlık raporlarını hazırlamadım.

Ben o reçeteleri yazmadım.

Ben doktorların elektronik imzalarını kullanmadım.

Ben ilaçları eczaneden teslim almadım.

Ben hastaların adına işlem yapmadım.

Ben hastaneden sisteme giriş yapmadım.

Ben devletin 88 milyon 591 bin lira zarara uğratıldığı iddiasını ortaya atmadım. Bu rakam operasyonun ardından devletin resmî makamları tarafından açıklandı.

Ben ne yaptım?

Bana gelerek, “Yusuf Bey, benim başıma geleni araştırın” diyen Cafer Bıyıklı’yı dinledim.

Belgelerin peşine düştüm.

Haber yaptım.

Savcılık soruşturmasını takip ettim.

Mahkeme salonuna girdim.

Sanıkları, müştekileri ve tanıkları dinledim.

Kamu adına soru sordum.

Ben gazetecilik yaptım!

Gazeteciye dava açınca o reçeteler ortadan mı kalkıyor?

Hastalara ulaşmadığı öne sürülen ilaçlar bulunmuş mu oluyor?

Elektronik imzaların kim tarafından kullanıldığı açıklanıyor mu?

88 milyon 591 bin liralık kamu zararının hesabı veriliyor mu?

Hayır!

O zaman neden bu dosyanın merkezindeki iddialarla uğraşmak yerine gazetecilerle uğraşıyorsunuz?

R.Ö. Bey, neden ofisime geldiniz?

Şimdi Dr. Muzaffer Keklik’in damadı ve avukatı olan R.Ö. Bey’e dönüyorum.

R.Ö. Bey…

Hakkımda henüz dava açılmadan önce neden benimle görüşmek istediniz?

Neden benim de sevip saydığım bir avukat arkadaşımı araya koydunuz?

Neden ofisime geldiniz?

O gün kendi avukatım ve sizin araya koyduğunuz avukat arkadaşımızın yanında konuştuk.

Ben size sorularımı açıkça sordum.

Haberlerimin arkasında olduğumu söyledim.

Bu dosyanın kamuya mal olmuş bir dava olduğunu ve gazetecilik görevimi yaptığımı anlattım.

Şimdi buradan, kamuoyu önünde yeniden soruyorum:

O gün hangi sorunuza verdiğim cevap sizi ve müvekkillerinizi rahatsız etti?

Ne oldu da ofisimden ayrıldıktan sonra hemen manevi tazminat davası açma yoluna gittiniz?

Benim hatırladığım kadarıyla o görüşmede, hem kayınvalideniz Dr. Muzaffer Keklik’in hem de müvekkiliniz Dr. Neslihan Mandacı Şanlı’nın bu meselede çok büyük ihmalleri bulunduğunu söylediniz.

Sekreter M.Ç.’ye gereğinden fazla güvendiklerini ifade ettiniz.

Hatta bu konuda hatalı ve sorumlu olduklarını belirten değerlendirmelerde bulundunuz.

Bunları siz söylemediniz mi?

Eğer söylemediyseniz çıkın, açıkça inkâr edin.

O görüşmede yalnız değildik.

Benim avukatım da oradaydı.

Sizin araya koyduğunuz, benim de sevdiğim avukat arkadaşımız da oradaydı.

Tanıklarımız var!

Bir gazetecinin ofisine gelip müvekkilleriniz hakkında bu değerlendirmeleri yaptıktan sonra mahkeme salonunda neyi savundunuz?

Kimi savundunuz?

O gün söylediklerinizle bugün mahkemede savunduklarınız arasında bir çelişki yok mu?

Bir avukatın kendi müvekkilleri hakkında, üçüncü kişilerin yanında bu derece ağır değerlendirmelerde bulunması meslek etiğiyle ne kadar bağdaşır?

Bunun cevabını da siz verin.

E.S. hakkında neden gerçeğe aykırı beyanda bulunuldu?

Duruşmada hayatını kaybeden Yaşar S.’nin kızı E.S. hakkında da dikkat çekici bir iddiada bulundunuz.

Elinizdeki ifade tutanağını göstererek E.S.’nin, çıkan haberleri benim paylaştırdığımı söylediğini öne sürdünüz.

Mahkeme salonunda bunu açıkça dile getirdiniz.

Ben duruşmanın hemen ardından E.S. ile görüştüm.

E.S. bana böyle bir ifade vermediğini söyledi.

İfade tutanağını da gönderdi.

Kendisinin anlatımına göre ifadesinde, babası yoğun bakımda yatarken adına yazılan ilaçların hiçbirinin babasına ulaşmadığını ve o dönemde kendilerinden ilaçlarla ilgili para istendiğini anlattı.

Şimdi soruyorum R.Ö. Bey:

E.S.’nin ifadesinde gerçekten “Bu haberleri Yusuf Ağaşe paylaştırdı” şeklinde bir cümle var mı?

Varsa o cümleyi gösterin.

Yoksa mahkeme salonunda neden böyle söylediniz?

Elinizde salladığınız tutanakta bulunmayan bir ifadeyi E.S.’ye aitmiş gibi aktardıysanız bunun açıklaması nedir?

Bir avukat mahkeme salonunda belgesinde olmayan bir cümleyi varmış gibi söyleyebilir mi?

Ben E.S.’nin bana gönderdiği ifadeyi yazımın sonuna ekliyorum.

Kimin doğruyu söylediğine kamuoyu baksın.

Kararı elbette mahkeme versin.

Ama hiç kimse elindeki belgeyi farklı yorumlayarak beni ya da bir hasta yakınını zan altında bırakamaz!

Cafer Bıyıklı’yı dinlerken vicdanınız hiç sızlamadı mı?

O gün mahkeme salonunda Cafer Bıyıklı’yı dinlediniz.

Yoğun bakımda yaşam mücadelesi verdikten sonra adına kanser ilaçları yazıldığını nasıl öğrendiğini anlattı.

Bu ilaçları teslim almadığını söyledi.

Kendi üzerinden yapılan işlemlerden haberi olmadığını mahkeme huzurunda dile getirdi.

Şimdi size ve tanık olarak dinlenen iki hastane çalışanına soruyorum:

Cafer Bıyıklı’yı dinlerken vicdanınız hiç sızlamadı mı?

Aynı olay sizin annenizin, babanızın ya da çocuğunuzun başına gelseydi ne yapardınız?

Ailenizden biri yoğun bakımda yatarken onun adına, kendisinin haberi olmadan, yüz binlerce liralık ilaç yazılsaydı yine bu şekilde konuşabilir miydiniz?

Siz de “Bu ilaçları kim yazdı, kim teslim aldı, nereye götürdü?” diye sormaz mıydınız?

Bizim yaptığımız tam olarak budur!

Kimseyi mahkeme kararı olmadan suçlu ilan etmiyorum.

Masumiyet karinesine sonuna kadar saygılıyım.

Ama masumiyet karinesi, ortadaki iddiaların sorgulanmayacağı anlamına gelmez.

Kamu kurumlarının susma hakkı olduğu anlamına hiç gelmez!

M.Ç. neden hâlâ bu davanın merkezinde değil?

Doktorlar açıkça elektronik imzalarının M.Ç. tarafından bilgileri dışında kullanıldığını iddia ediyor.

O zaman M.Ç. bu dosyanın en önemli isimlerinden biri değil midir?

Elektronik imzalara nasıl ulaştı?

Hangi doktorun imzasını kullandı?

Kaç sağlık raporu hazırladı?

Kaç reçete düzenledi?

Hangi hastaların adına işlem yaptı?

Bu işlemleri tek başına mı gerçekleştirdi?

Herhangi birinden talimat aldı mı?

Başka hastane çalışanlarının bu işlemlerden haberi var mıydı?

Doktorların gerçekten hiçbir şeyden haberi yok muydu?

Haberleri yoksa elektronik imzalarını nasıl korudular?

Elektronik imzalar nasıl başka bir kişinin kullanımına bırakıldı?

Haberleri varsa neden hâlâ haklarında ciddi bir işlem yapıldığını görmüyoruz?

Bunların tamamı cevap bekleyen sorulardır.

Ayrıca Dr. Muzaffer Keklik ile sekreter M.Ç. arasındaki çalışma ilişkisi ve yakınlık iddiaları da bütün yönleriyle açıklığa kavuşturulmalıdır.

M.Ç.’ye neden bu kadar güvenildi?

Elektronik imzalara erişmesine kim izin verdi?

Hangi işlemleri yapmasına göz yumuldu?

Bu ilişkinin reçete ve raporların düzenlenmesindeki etkisi neydi?

Bunları sormak suç değildir.

Bunları sormak gazeteciliktir!

O hemşirenin ifadesi okunmadan bu dava bitmez!

Erciyes Üniversitesi bünyesinde yürütülen ön inceleme kapsamında doktorların, sekreterlerin ve hemşirelerin ifadelerinin alındığı biliniyor.

Bu ifadeler arasında özellikle bir hemşirenin anlattıkları son derece önemlidir.

O hemşire ne anlattı?

Kimlerin adını verdi?

Rapor ve reçetelerin nasıl hazırlandığıyla ilgili ne söyledi?

Elektronik imzaların kimler tarafından kullanıldığına ilişkin hangi bilgileri paylaştı?

Hastane içerisindeki sistemi nasıl tarif etti?

Bu ifade neden mahkeme salonunda okunmuyor?

Neden taraflara sorulmuyor?

Neden dosyanın bütün yönleriyle aydınlatılması için kullanılmıyor?

Buradan açıkça söylüyorum:

Doktorlar mahkeme salonuna gelmeden…

Bildiklerini bütün açıklığıyla anlatmadan…

Elektronik imzaları kullandığı iddia edilen sekreter M.Ç. ayrıntılı biçimde dinlenmeden…

Dr. Muzaffer Keklik ile M.Ç. arasındaki çalışma ilişkisinin ve yakınlık iddialarının dosyaya etkisi araştırılmadan…

Ve özellikle o hemşirenin ifadesi mahkeme salonunda okunup taraflara tek tek sorulmadan bu dava bitmez!

Belki mahkeme bir gün kararını verecek.

Ama bu sorular cevapsız kalırsa bu dava kamuoyu vicdanında bitmeyecek!

Gazetecilerle değil, elektronik imzalarınızla uğraşın!

Buradan sayın hocalara ve avukatlarına açıkça sesleniyorum:

Bizimle uğraşmayı bırakın!

Eğer elektronik imzalarınız gerçekten bilginiz dışında kullanıldıysa gidin bunun hesabını sorun.

M.Ç. hakkında gerekli hukuki girişimlerde bulunun.

Üniversitedeki ön inceleme dosyasının mahkemeye gönderilmesini sağlayın.

Hastane içerisindeki sistemin açığa çıkarılması için mücadele edin.

Mahkeme salonuna gelin.

Bildiklerinizi anlatın.

Sorulara cevap verin.

Kendinizi mağdur görüyorsanız bunu belge ve delilleriyle ortaya koyun.

Ama gazetecilere dava açarak bu dosyanın unutulacağını düşünmeyin.

Beni manevi tazminat davalarıyla korkutamazsınız.

Gazetecilik yaptığım için geri adım attıramazsınız.

Bu dosyanın üzerini örtemezsiniz!

Çünkü mesele benim şahsi meselem değildir.

Mesele birkaç doktorun itibarı da değildir.

Mesele devletin 88 milyon 591 bin lirasıdır.

Mesele hastaların hakkıdır.

Mesele yoğun bakımda yatan insanların adının kullanıldığı iddiasıdır.

Mesele sağlık sistemine duyulan güvendir.

Mesele, hastalara ulaşmadığı öne sürülen milyonlarca liralık ilaçların nereye gittiğidir.

Ben Yusuf Ağaşe…

Bu dosyanın peşine ilk gün nasıl düştüysem bugün de aynı yerdeyim.

Yarın da aynı yerde olacağım.

Kim rahatsız olursa olsun…

Kim dava açarsa açsın…

Kim susturmaya çalışırsa çalışsın…

Hastalara ulaşmayan ilaçların akıbeti ortaya çıkarılıncaya kadar soracağım.

Elektronik imzaları kimin kullandığı belirleninceye kadar yazacağım.

O hemşirenin ifadesi mahkeme salonunda okununcaya kadar bu davayı takip edeceğim.

88 milyon 591 bin liralık kamu zararının hesabı soruluncaya kadar susmayacağım!

Şimdi son kez soruyorum:

Sayın hocalar, elektronik imzalarınızı kullandığını iddia ettiğiniz sekretere karşı neden bu kadar sessizsiniz?

Gazetecilere dava açarken gösterdiğiniz kararlılığı M.Ç. hakkında neden göstermiyorsunuz?

O hemşirenin ifadesinin mahkemede okunmasından kim, neden rahatsız oluyor?

Hasta yakınlarının anlattıkları neden görmezden geliniyor?

Ve en önemlisi:

88 milyon 591 bin liralık bu dosyada gerçeklerin ortaya çıkmasını kim, neden istemiyor?

Bilinmesini isterim:

O hemşirenin ifadesi okunmadan, M.Ç. mahkeme salonunda bütün gerçekleri anlatmadan ve doktorların elektronik imzalarının nasıl kullanıldığı ortaya çıkarılmadan bu dava bitmez!

Kalın sağlıcakla…

E.S nin İfade Tutanağı....