Bazen insanı yoran, mutluluğa ulaşamamak kadar onun peşinden durmadan koşmaktır. Her yeni isteğin karşılanmasıyla huzura biraz daha yaklaşacağımızı sanırız. Oysa bir heves dinerken diğeri uyanır; içimizdeki arayış sürüp gider.
Serkan Karaismailoğlu’nun ‘Kalk Bi Dopamin Demle’ adlı kitabı, bu arayışı beynimizin işleyişi üzerinden ele alıyor. Dopaminin isteklerimiz, motivasyonumuz ve ödül beklentimizle ilişkisini anlatırken gündelik davranışlarımıza farklı bir gözle bakmamızı sağlıyor.
Uzun zamandır kişisel gelişim kitaplarının birbirine benzeyen öğütlerinden yorulmuştum. Farklı kapaklar altında aynı mutluluk vaatleriyle karşılaşmak, bu alandaki okuma isteğimi azaltmıştı.
Ancak ‘Kalk Bi Dopamin Demle’ bu yıl okuduklarım arasında bende iz bırakan kitaplardan biri oldu. Sayfalarında ilerlerken kendi isteklerimi, alışkanlıklarımı ve mutluluk beklentilerimi sorguladım.
Kitabın bana düşündürdüğü en önemli şey, haz ile mutluluğu ne kadar sık birbirine karıştırdığımız oldu. Hoşumuza giden şeyleri art arda yaşamak, içimizde kalıcı bir huzur oluşturuyor mu? Yoksa her doyumun ardından daha fazlasını isteyerek kendimizi sonu gelmeyen bir koşunun içinde mi buluyoruz?
Okurken beklemenin ve ölçülü olmanın değerini yeniden düşündüm. Bir sevincin hemen ardından yenisini aramadan, o duygunun içimizde yer etmesine izin verebilmek… Belki de çağımızın aceleciliği içinde en çok unuttuğumuz şeylerden biri bu.
Kalk Bi Dopamin Demle, insanın kendi davranışlarına merak duymasını sağlayan, okuduklarını günlük hayatıyla ilişkilendirmeye çağıran bir kitap. Ben kitabı bitirdiğimde, beni nelerin mutlu ettiğinden önce, nelerin peşinden neden koştuğumu düşünürken buldum kendimi.
Çünkü bazen insan, aradığını bulmadan önce arayışını anlamaya ihtiyaç duyar.
Mutluluğun trajedisi, modern mutluluk kavramının insanları sistematik mutsuzluğa sürüklemesidir... der Wilhelm Schmid.
Yorumlar
Naz Karakoç
Ümmügülsüm Acı
Naz Karakoç
Naz Karakoç
Necmiye Yaşar
Necmiye Yaşar